ನೀನಿಲ್ಲ...

ಊರೆಲ್ಲ ಹಬ್ಬದ ಗದ್ದಲ,
ನನ್ನೊಳಗೆ ನೀ ಮರಳಿ ಬಾರದ ನಿರಾಶ ಮೌನ/
ಮಾತೆಲ್ಲ ಮಡುಗಟ್ಟಿ ನಿಂತ ಕ್ಷಣ,
ಕದಡದ ಹೊರಗಣ ಕತ್ತಲನ್ನೂ ಅಣಗಿಸುತಿದೆ...
ಲಯ ಮರೆತು ಹೋದ ಭಗ್ನಮನದ ಒಡಕುಗಾನ//

ಹರಿದ ಮನದ ಮುಂದೆ...ಮೈ ಮೇಲಿರುವ ಹರಕು ಬಟ್ಟೆಯದೇನು ಹೆಚ್ಚುಗಾರಿಕೆ?.
ಮನವೆ ಮುರಿದಿರುವಾಗ....ಹರಕು ಮುರುಕು ಮನೆಯದೇನು ಸುಳ್ಳು ತೋರಿಕೆ?/
ಒಳಗಡೆಯ ಗಾಯ ಮಾಯಲಾಗದೆ ಕೊಳೆಯುತಿರುವಾಗ...
ಹೊರಗಡೆ ಮುಚ್ಚಿ ಮರೆಯಾಗಿಸುವ ಆಷಾಡಭೂತಿ ನಾನಲ್ಲ,
ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ಸಾಧಿಸುವುದಾದರೂ ಎನುಳಿದಿದೆ ಈಗ...
ನೀನೆ ನನ್ನ ಜೋತೆಯಲಿಲ್ಲ//

ನೆನಪು ಜೋಪಾನ...

ನೆನಪುಗಳ ಹಳೆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಿಂದ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ನಗಗಳಲ್ಲನ್ನ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳೋಣ,
ನಿನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಹಿಡಿಸೀತು...
ನಾನೇ ಬೊಗಸೆ ತುಂಬ ತೆಗೆದು ಸುರಿಯುತೀನಿ ತಾಳು/
ಕಳೆದ ಕ್ಷಣಗಳ ರತ್ನಮಾಲೆ ಜೋಪಾನ,
ಅದರ ಪ್ರತಿ ಮಣಿಗಳಲ್ಲೂ ನೀನಿದ್ದೀಯ...
ಅದರ ಹೊಳಪಲ್ಲಿ ಮಿನುಗುವ ನಿನ್ನ ನಗೆಯಲ್ಲೆ ನಿಂತಿದೆ ನನ್ನ ಇಡೀ ಬಾಳು//

ಏನೊಂದೂ ನುಡಿಯಬೇಡ ಪ್ರತಿ ಮಾತಿಗೂ ಕಟ್ಟಬೇಕಿದೆ,
ವಿರಹ ಸಂಕಟದ ಸುಂಕ...
ಮೌನವೆ ಹಿತವಾಗಿರುವಾಗ ಬರಿ ಒಣ ಮಾತಿನ ಹಂಗೇಕೆ?/
ಕಾಲ ಬಲು ಕ್ರೂರಿ...ಅದೆಷ್ಟೆ ಬೇಡಿದರೂ ಸಹ ತುಸು ಕೂಡ ನಿಲ್ಲೋಲ್ಲ,
ಸುಮ್ಮನೆ ಪಡುವುದೇತಕೆ ಆತಂಕ....
ಇರುವಷ್ಟು ಕಾಲ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಯೆ ಇಷ್ಟು ನೆಮ್ಮದಿತರುವಾಗ ಇನ್ಯಾವುದೆ ಸುಖದ ಗುಂಗೇಕೆ?//

ಇನ್ನೇನು ಉಳಿದಿದೆ ಹೇಳು?

ರಹದಾರಿ ಮುಗಿದ ಲಡಾಸು ಲೂನಾದಲ್ಲಿ,
ಒಲವಿನ ಹೆದ್ದಾರಿ ಮೇಲೆ ಸಾಗುವ ತಿರುಕನ ಕನಸು ಕಂಡ ನನ್ನ ಕಂಗಳದ್ದೆ ತಪ್ಪು/
ನವಿರಾದ ಆ ರಸ್ತೆಯ ಅಂದ ಚಂದಕ್ಕಷ್ಟೆ ಮರುಳಾದೆ ನೀನು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ,
ಪಕ್ಕದಲ್ಲೆ ಮನಕ್ಕೆ ಕನ್ನ ಹಾಕುವಂತೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಹೊಳೆವ ಕಾರುಗಳೂ ನಿನಗೆ ಮೋಡಿ ಮಾಡಿದ್ದು ಅರಿವಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ...
ತಡವಾಗಿತ್ತು....ಒಲವು ಸೋರಿಹೋದ ನನ್ನೆದೆ ಬಡವಾಗಿತ್ತು//

ಮೌನ ಮರ್ಮರ...

ಅದೇಕೊ ಹೇಳಲು ಅಂಜಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು,
ಹೇಳೋಕೆ ಇದ್ದದು ಮೂರೆ ಪದ,ಒಂದೆ ಮಾತು/
ಹರಿದ ಬಾಳ ಅಂಗಿಗೆ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಯ ಹೊಲಿಗೆ ಹಾಕಬಹುದಿತ್ತು...
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮನಸು ಹರಿಯದಂತೆ ಜತನ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತು,
ಆದರೂ ನನ್ನ ತುಟಿ ಎರಡಾಗಲಿಲ್ಲ,
ಹೇಳೋಕೆ ಇದ್ದದು ಮೂರೆ ಪದ,ಒಂದೆ ಮಾತು//

ಬರಿ ಮಾತಲ್ಲ...

ನೆನ್ನೆಗಳೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲಿ ಕಳೆದವೋ ಗೊತ್ತೆ ಆಗದ ಹಾಗೆ,
ಅದೆಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾದವು?...
ನಾವು ಜೊತೆಗೆ ಕಳೆದ ಆರ್ದ್ರ ಕ್ಷಣಗಳು,
ಎಲೆ ಮೇಲಿದ್ದ ಹನಿ ಜಾರಿ ಹೋದ ಹಾಗೆ/
ನೀ ಜೊತೆಗಿದ್ದರೆ ಸುತ್ತಲು ಸುಳಿವ ಗಾಳಿಯಲ್ಲೂ
ಹೊಸ ಭಾವ ಆವರಿಸಿದಂತೆ,
ನೀನೊಂದು ನವಿರು ಅನುಭವ...
ನಿನ್ನಿಂದಲೆ ಹುಟ್ಟುವುದು ನನ್ನ ಹಗಲು,
ಇರುಳಲೂ ಅರಳಿಸುವೆ ನೀನು ಕನಸ ಸಂತೆ//

ಭಾವದ ಒಡ್ದು ತುಂಬಿದೆ..

ನನ್ನ ಮರೆವಿನ ಕಡತ ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಸಿರುವ,
ಪೊಳ್ಳು ಸಮಾಧಾನ ನನ್ನದೆಂದು/
ಖಾತರಿ ಮಾಡಿದವು...ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಮನವ ಕಲಕಿ,
ಭಾವಗಳೊಂದಿಗೆ ಅರಿವೆ ಇಲ್ಲದೆ ಕಂಬನಿ ತುಂಬಿಬಂದು//

ಅಲ್ಪ ತೃಪ್ತ ನಾನು...

ನೀ ಹೇಳದ ಮಾತುಗಳಿಗೆಲ್ಲ ನಾನು ಕಿವಿಯಾದೆ,
ನಿನ್ನೆದೆ ಗುನುಗಿರಬಹುದಾದ ಸಾಲುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕದ್ದು ಕವಿಯಾದೆ/
ನೀನೂ ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಾದರೂ ನೆನಪಿಸಿ ಕೊಂಡಿರಬಹುದಾದ ಸುಳಿಗಾಳಿ ನಾನು,
ನಿದ್ದೆ ಅಪ್ಪಿದ ರಾತ್ರಿಗಳಲಿ ಕಾಡುವ ಕನಸ ಕನವರಿಕೆಯೂ ಆದೇನು//


ನಿನಗೇನೂ ಜಗತ್ತು ವಿಶಾಲವಾಗಿದೆ,
ನಾನೂ ನಿನ್ನನೆ ನನ್ನ ಮೂರು ಲೋಕವೆಂದೆ/
ನಿನ್ನದೊ ಕಡೆಯತನಕ ಅತ್ಯಾಪ್ತರ ಹಿಂಡಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋಗುವ ತವಕ,
ನನಗೂ ನಿನ್ನ ನೆನಪ ಜೊತೆಯೊಂದೆ ಸಾಕೆನಿಸಿದೆ ಕಟ್ಟಕಡೆಯ ಉಸಿರಿರುವತನಕ//